ဘယ်သူမှမပြောတဲ့ စတင်သူဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်း ၅ မျိုး ၂၀၂၆
စတင်သူများအတွက် အကောင်းဆုံးဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်းမှာ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ အနီးကပ်ပေးပို့မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဟန်ချက်ကို တပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်စေသော လေ့ကျင့်မှုဖြစ်သည်။ ပထမနေရာတွင် အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်းနှင့် ပထမဆုံးထိချက်ကို ထားသင့်သည်၊ ဒုတိယနေရာတွင် အမှတ်အသားများကြား ဒရစ်ဘလင်း၊ တတိယနေရာတွင် နီးကပ်အကွာအဝေးကန်ချက် ပါဝင်သည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ၄၅ မိနစ်၊ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ် လေ့ကျင့်ပါက ၄ ပတ်အတွင်း ထိချက်အရေအတွက်၊ ပေးပို့မှုတိကျမှုနှင့် အရှိန်ပြောင်းနိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာနိုင်သည်။ ဖီဖာ၏ လေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာများတွင်လည်း နည်းစနစ်ကို ပြိုင်ဘက်ဖိအားအောက်တွင် အသုံးချနိုင်ခြင်းကို အရေးကြီးစွာထားသည်။ ထို့ကြောင့် ခက်ခဲသောလှည့်ကွက်များကို အလျင်စလိုမလိုက်ဘဲ အခြေခံ ၅ မျိုးကို အစဉ်လိုက် လေ့ကျင့်ပြီး တစ်ပတ်စီတွင် အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းတင်ပါ။
ဘောလုံးကို စတင်လေ့လာသူအများစုက အားကောင်းစွာကန်နိုင်ခြင်းကို အရင်ဆုံးလိုချင်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ ပွဲတစ်ပွဲအတွင်း ဘောလုံးထိချက်များ၏ အများစုသည် ကန်ချက်မဟုတ်ဘဲ ရပ်တန့်ခြင်း၊ လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်းနှင့် ပေးပို့ခြင်းဖြစ်သည်။ စတင်သူများအတွက် အဓိကရည်မှန်းချက်က “ပိုပြင်းအောင်” မဟုတ်ဘဲ “ပိုတိကျအောင်၊ ပိုမြန်မြန်ဆုံးဖြတ်အောင်” ဖြစ်ရမည်။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်၏ လေ့ကျင့်ရေးအမြင်မှာလည်း ပြိုင်ပွဲကြီးများကို ခန့်မှန်းခြင်းမပြုမီ ကစားသမား၏ အခြေခံအချက်အလက်များ၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် နေရာယူပုံကို နားလည်ထားရန် ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုစီကို ၃ မိနစ်မှ ၅ မိနစ်အထိ အပိုင်းခွဲပြီး မှားယွင်းမှုကို ချက်ချင်းမှတ်သားပါ။ အဲဒီလိုမလုပ်ဘဲ နာရီဝက်လုံး တူညီသည့်အရာကို ပြန်လုပ်နေရင် တိုးတက်မှုကို ဘယ်လိုတိုင်းတာမလဲ။
အသေးစိတ်လေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုလိုပါက အောက်ပါလမ်းညွှန်ကို ဖွင့်ပါ။
စတင်သူများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလမ်းညွှန်
ထိပ်တန်း လေ့ကျင့်ခန်း ၅ မျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်မယ်
အောက်ပါအဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် စတင်သူ၏ ထိချက်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပွဲအတွင်း အသုံးချနိုင်မှုကို အခြေခံထားသည်။ နံပါတ်တစ်မှာ အလှပဆုံးလှည့်ကွက်မဟုတ်ဘဲ ပွဲတိုင်းတွင် အများဆုံးအသုံးဝင်သော အခြေခံနည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုကို အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်ရန် အကြိမ် ၂၀ အတွင်း အနည်းဆုံး ၁၆ ကြိမ် တိကျစွာလုပ်နိုင်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ဟန်ချက်မပျက်ခြင်းနှင့် ညာခြေ၊ ဘယ်ခြေ နှစ်ဖက်စလုံးအသုံးပြုနိုင်ခြင်းတို့ကို ထည့်တွက်ပါ။ နေရာကွက်၊ ဘောလုံးအရွယ်အစားနှင့် လေ့ကျင့်သူ၏ အသက်အလိုက် အရှိန်ကို ချိန်ညှိရမည်။ အသက် ၈ နှစ်မှ ၁၂ နှစ်အရွယ်ကလေးများအတွက် အကြိမ်ရေထက် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မှန်ကန်သောဟန်ချက်ကို ဦးစားပေးသင့်ပြီး အရွယ်ရောက်စတင်သူများအတွက် အချိန်ကန့်သတ်ချက်နှင့် ဖိအားထည့်သွင်းခြင်းက ပိုထိရောက်သည်။
၁။ အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်း — ပထမဆုံးထိချက်နှင့် တိုတောင်းသောပေးပို့မှုကို အကောင်းဆုံးတည်ဆောက်ပေးသည်။
၂။ အမှတ်အသားကြား ဒရစ်ဘလင်း — ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှင့် နီးကပ်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်စေသည်။
၃။ နံရံပေးပို့ခြင်း — တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်နိုင်ပြီး တုံ့ပြန်မှုမြန်စေသည်။
၄။ နီးကပ်အကွာအဝေးကန်ချက် — ခြေဖျားမဟုတ်ဘဲ ခြေဖမိုးအသုံးပြုမှုကို သင်ပေးသည်။
၅။ အရှိန်ပြောင်းပြေးခြင်း — တိုတောင်းသော အရှိန်မြှင့်မှုနှင့် ရပ်တန့်မှုကို ပွဲအခြေအနေထဲ ထည့်သွင်းပေးသည်။
နံပါတ် ၁ — အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်းက ဘာကြောင့် အကောင်းဆုံးလဲ
အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်းသည် စတင်သူအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးထိချက်၊ ခြေထောက်အတွင်းဘက်အသုံးပြုမှု၊ မျက်လုံးမြှောက်ကြည့်ခြင်းနှင့် အကွာအဝေးခန့်မှန်းမှု ၄ ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေ့ကျင့်ပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပေ ၅ မှ ၇ အကွာတွင် စတင်ပြီး အကြိမ် ၂၀ ပေးပို့ပါ။ အောင်မြင်မှု ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းရောက်မှသာ အကွာအဝေးကို ပေ ၁၀ သို့ တိုးပါ။
လေ့ကျင့်ရာတွင် ကစားသမားနှစ်ဦးသည် ဘောလုံးကို မရပ်မနား အပြန်အလှန်ပေးပို့ရုံနှင့် မလုံလောက်ပါ။ လက်ခံမည့်ဘက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကြိုတင်ဖွင့်ထားရမည်၊ ဘောလုံးလာသည့်လမ်းကြောင်းကို ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် နူးညံ့စွာ လျှော့ချရမည်၊ ထို့နောက် ပေးပို့မည့်နေရာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပေးပို့ရမည်။ လေ့ကျင့်သူက ဘောလုံးကို ခြေထောက်အောက်တွင် တိုက်ရိုက်ရပ်တန့်လျှင် နောက်တစ်ဆင့်ရွေ့ရန် အချိန်ပိုကုန်သည်။ ဒီနေရာမှာ ထူးခြားသောစမ်းသပ်ချက်တစ်ခုက အကြိမ် ၂၀ ကို ညာခြေ ၁၀ ကြိမ်၊ ဘယ်ခြေ ၁၀ ကြိမ် ခွဲခြင်းဖြစ်သည်။ ဘယ်ခြေမှာ တိကျမှု ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ကျလျှင် အရှိန်မတိုးဘဲ ဘယ်ခြေတစ်ဖက်တည်းကို ၅ မိနစ် ထပ်လေ့ကျင့်ပါ။ ဖီဖာလေ့ကျင့်ရေးစင်တာ၏ လေ့ကျင့်မှုအမြင်နှင့် ကိုက်ညီစွာ နည်းစနစ်ကို ပြိုင်ဘက်မရှိနေရာတွင်သာမက ဆုံးဖြတ်ချက်လိုအပ်သည့် အခြေအနေတွင်လည်း ထည့်သွင်းရမည်။
ဤလေ့ကျင့်ခန်းကို ပိုမိုအသုံးဝင်စေရန် အဆင့် ၃ ဆင့်သုံးပါ။ ပထမအဆင့်တွင် ဘောလုံးကို ရပ်ပြီးပေးပါ၊ ဒုတိယအဆင့်တွင် ပထမဆုံးထိချက်ဖြင့် ဘေးသို့ရွှေ့ပြီး ပေးပါ၊ တတိယအဆင့်တွင် လက်ခံသူ၏ ဘယ်ဘက် သို့မဟုတ် ညာဘက်ကို လက်ဖြင့်ညွှန်ပြပြီး ထိုဘက်သို့ ပထမဆုံးထိချက်ပြောင်းပါ။ တစ်ကြိမ်လျှင် ၄ မိနစ်၊ အဆင့်တစ်ခုစီအကြား ၆၀ စက္ကန့် အနားယူပါ။ နောက်ဆုံးတွင် အမှားအရေအတွက်၊ အောင်မြင်သောပေးပို့မှုနှင့် ဘောလုံးရပ်သွားသည့်အကြိမ်ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ အဲဒီနံပါတ် ၃ ခုက ကစားသမားတိုးတက်မှုကို “ခံစားချက်” ထက် ပိုကောင်းစွာပြောပြနိုင်သည်။ ဘောလုံးပေးပို့မှုနှင့် ပထမဆုံးထိချက် နည်းစနစ်များ
နံပါတ် ၂ — ဒရစ်ဘလင်းကို စတင်သူတွေ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်သင့်လဲ
ဒရစ်ဘလင်းအတွက် အထိရောက်ဆုံးစတင်နည်းမှာ အမှတ်အသား ၅ ခုကို ၁ မီတာစီခွဲထားပြီး ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ ဖြတ်သန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးပတ်တွင် အရှိန်မလိုဘဲ တိကျမှုကို ဦးစားပေးပါ။ အမှတ်အသား ၅ ခုကို မထိဘဲ ၃ ပတ်ဆက်တိုက် ဖြတ်သန်းနိုင်မှသာ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ထည့်ပါ။
ဒရစ်ဘလင်းမှာ မြန်မြန်ပြေးခြင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါ။ ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်အကွာအဝေးကို ၃၀ စင်တီမီတာအတွင်း ထိန်းထားနိုင်ခြင်း၊ ခေါင်းကို ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်မြှောက်ကြည့်ခြင်း၊ လမ်းကြောင်းပြောင်းချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ဗဟိုကို နိမ့်ချခြင်းတို့က ပိုအရေးကြီးသည်။ စတင်သူများအတွက် ခြေထောက်အပြင်ဘက်၊ ခြေထောက်အတွင်းဘက်နှင့် ခြေဖဝါးအောက်ခြေဟူသော ထိချက် ၃ မျိုးကို အရင်သင်ယူသင့်သည်။ ပုံမှန်လေ့ကျင့်မှုထက် ပွဲအခြေအနေကို အတုယူသည့် နည်းလမ်းက ပိုထိရောက်သည်။ ဥပမာ အမှတ်အသားနောက်ဆုံးတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်ပြီး ညာဘက် သို့မဟုတ် ဘယ်ဘက်ကို မတူညီစွာ လှည့်ပါ။ လေ့ကျင့်သူက ဘယ်ဘက်ကို ကြိုတင်ပြောထားလျှင် ဆုံးဖြတ်ချက်လေ့ကျင့်မှု မဖြစ်တော့ပါ။ ထိုအချက်ကို မေ့မနေပါနှင့်။
တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးရန် ၁၀ မီတာလမ်းကြောင်းကို ၅ ကြိမ် ဖြတ်သန်းပြီး အချိန်နှင့် အမှားနှစ်ခုလုံးကို မှတ်ပါ။ အချိန် ၁၅ စက္ကန့်အောက်ရောက်သော်လည်း အမှတ်အသား ၃ ခုထက်ပို၍ ထိမိပါက ထိုရလဒ်သည် တကယ်မကောင်းသေးပါ။ ပွဲထဲတွင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုက အရှိန်ထက် ပိုကြီးသောအကျိုးဆက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အရှိန်ကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိသာ သုံးပြီး ထိချက်အမှားကို ၁ ကြိမ်အောက် လျှော့ချနိုင်ခြင်းက စတင်သူအတွက် ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်တွင် ဖော်ပြသည့် အသင်းဗျူဟာခွဲခြမ်းမှုများကို ကြည့်ရာတွင်လည်း ဒရစ်ဘလင်းအောင်မြင်မှုကို အလှပဆုံးလှည့်ကွက်နှင့် မတိုင်းဘဲ ဖိအားအောက်တွင် ဘောလုံးမဆုံးရှုံးခြင်းဖြင့် တိုင်းတာသင့်သည်။
စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို စတင်ကြည့်ရှုရန် အောက်ပါခလုတ်ကို အသုံးပြုပါ။
နံပါတ် ၃ — တန်ဖိုးအကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ခန်းက နံရံပေးပို့ခြင်းလား
နံရံပေးပို့ခြင်းသည် ကိရိယာအနည်းဆုံးဖြင့် တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်နိုင်ပြီး ပေးပို့မှု၊ ပထမဆုံးထိချက်နှင့် တုံ့ပြန်မှုကို တစ်ချိန်တည်းတိုးတက်စေသောကြောင့် တန်ဖိုးအကောင်းဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သည်။ ချောမွေ့သောနံရံ၊ ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် မြေပြင်ပေါ်အမှတ်အသား ၂ ခုသာလိုသည်။ နံရံမှ ၃ မီတာအကွာတွင် စတင်ပြီး အကြိမ် ၃၀ ပြည့်သည်အထိ ညာခြေ၊ ဘယ်ခြေ အလှည့်ကျ အသုံးပြုပါ။
ပုံမှန်နံရံပေးပို့မှုတွင် လူအများမသိသည့် အားနည်းချက်တစ်ခုရှိသည်။ ဘောလုံးပြန်လာသည့်လမ်းကြောင်း တူညီနေပါက ဆုံးဖြတ်ချက်လေ့ကျင့်မှု မရနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် နံရံပေါ်တွင် အမြင့် ၅၀ စင်တီမီတာနှင့် ၁ မီတာဟူသော ပစ်မှတ် ၂ ခု သတ်မှတ်ပြီး အလှည့်ကျပေးပို့ပါ။ အမြင့်ပစ်မှတ်သို့ ပေးပြီးနောက် ပထမဆုံးထိချက်ကို ဘေးဘက်သို့ ရွှေ့ပါ။ နိမ့်သောပစ်မှတ်သို့ ပေးပြီးနောက် ဘောလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြန်ပေးပါ။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းက ပွဲတွင်းတွင် အလွယ်တကူမရသော ဘောလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်တိုးစေသည်။ အကြိမ် ၃၀ အတွင်း ဘောလုံးလွတ်ကျမှု ၅ ကြိမ်အောက်ရောက်လျှင် အကွာအဝေးကို ၅ မီတာသို့ တိုးနိုင်သည်။
လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုလုံးကို ၁၂ မိနစ်ဖြင့် ခွဲပါ။ ပထမ ၄ မိနစ်တွင် အတွင်းဘက်ပေးပို့မှု၊ ဒုတိယ ၄ မိနစ်တွင် ပထမဆုံးထိချက်ဘေးရွှေ့မှု၊ နောက်ဆုံး ၄ မိနစ်တွင် ခေါင်းမြှောက်ကြည့်ပြီး ပေးပို့မှုကို လုပ်ပါ။ အနားယူချိန်ကို ၄၅ စက္ကန့်ထက် မပိုစေပါနှင့်၊ သို့သော် ခြေကျင်းဝတ် သို့မဟုတ် ဒူးတွင် နာကျင်မှုရှိလျှင် ချက်ချင်းရပ်ပါ။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုလမ်းညွှန်များကို ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ တွင် ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး ပူနွေးအောင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် တဖြည်းဖြည်းအရှိန်တိုးခြင်းကို လျစ်လျူမရှုသင့်ပါ။ “ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် အရေးကြီးသည်” ဟု အဖွဲ့၏ လမ်းညွှန်ချက်က ဆိုထားသည်။ စတင်သူအတွက် အဓိကက ပြင်းထန်မှုမဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ်လုပ်နိုင်မှုဖြစ်သည်။
ဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်း ၅ မျိုးကို ဘယ်လိုအဆင့်သတ်မှတ်ခဲ့လဲ
အဆင့်သတ်မှတ်မှုတွင် ပွဲအတွင်းအသုံးဝင်မှု ၃၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ လေ့ကျင့်ရန်လွယ်ကူမှု ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ စက်ပစ္စည်းလိုအပ်ချက် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အသုံးချနိုင်မှု ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် တိုးတက်မှုတိုင်းတာနိုင်မှု ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ထည့်သွင်းထားသည်။ ဒီအလေးချိန်ပုံစံကြောင့် အလှပဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းထက် ပွဲတိုင်းတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ အသုံးချရသော နည်းစနစ်က အဆင့်ပိုမြင့်သည်။ ဖီဖာနှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်တို့၏ လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာများတွင်လည်း နည်းစနစ်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အခြေအနေအလိုက် အသုံးချမှုကို သီးခြားမခွဲဘဲ ပေါင်းစပ်လေ့ကျင့်ရန် အလေးပေးထားသည်။
အောက်ပါအချက်များကို ကိုယ်တိုင်မှတ်တမ်းတင်ပါ။
- အကြိမ် ၂၀ အတွင်း အောင်မြင်သောလုပ်ဆောင်ချက်အရေအတွက်
- ညာခြေနှင့် ဘယ်ခြေအကြား တိကျမှုကွာခြားချက်
- ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှု သို့မဟုတ် အမှတ်အသားထိမိမှု
- လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခု ပြီးမြောက်ရန် လိုအပ်သောအချိန်
- ပင်ပန်းမှုအဆင့်ကို ၁ မှ ၁၀ အထိ သတ်မှတ်ထားသော နံပါတ်
နောက်ထပ် လက်တွေ့ကျသောအချက်တစ်ခုက အောင်မြင်မှုကို တစ်ရက်တည်းဖြင့် မဆုံးဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုသည် အကြိမ် ၂၀ အတွင်း ၁၈ ကြိမ်မှန်နိုင်သော်လည်း ပင်ပန်းနေချိန်တွင် ၁၂ ကြိမ်သာမှန်လျှင် ပွဲအတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရမှု မလုံလောက်သေးပါ။ ထို့ကြောင့် အစီအစဉ်၏ နောက်ဆုံး ၅ မိနစ်တွင် အလွယ်ဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းကို မလုပ်ဘဲ အမှားအများဆုံးနည်းစနစ်ကို ပြန်လုပ်ပါ။ တကယ်တိုးတက်မှုသည် သက်သာနေချိန်တွင် မဟုတ်ဘဲ ပင်ပန်းနေချိန်တွင် ထိန်းချုပ်နိုင်သောအခါ ပေါ်လာသည်။
ဘယ်လေ့ကျင့်ခန်းကို သင်ရွေးသင့်သလဲ
သင်၏အဓိကအားနည်းချက်ပေါ်မူတည်၍ လေ့ကျင့်ခန်းရွေးချယ်ရမည်။ ဘောလုံးလက်ခံပြီးနောက် ခြေထောက်အောက်တွင် ရပ်သွားလျှင် အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်း သို့မဟုတ် နံရံပေးပို့ခြင်းကို ရွေးပါ။ ဘောလုံးကို ရှေ့သို့သယ်ရာတွင် မကြာခဏဆုံးရှုံးလျှင် အမှတ်အသားကြား ဒရစ်ဘလင်းကို လုပ်ပါ။ ဂိုးရှေ့တွင် အခွင့်အရေးရသော်လည်း ခြေထောက်မတည်ငြိမ်လျှင် နီးကပ်အကွာအဝေးကန်ချက်ကို ဦးစားပေးပါ။ သင်တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်နေရလျှင် နံရံပေးပို့ခြင်းက ပစ္စည်းအနည်းဆုံးနှင့် အကြိမ်ရေအများဆုံးရနိုင်သည့်ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
တစ်ပတ်စာအစီအစဉ်ကို အောက်ပါအတိုင်းထားနိုင်သည်။
၁။ တနင်္လာနေ့ — ၁၀ မိနစ်ပူနွေးခြင်း၊ အတွဲလိုက်ပေးပို့မှု ၂၀ မိနစ်၊ ဒရစ်ဘလင်း ၁၀ မိနစ်။
၂။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ — နံရံပေးပို့မှု ၁၂ မိနစ်၊ ကန်ချက် ၁၅ မိနစ်၊ အရှိန်ပြောင်းပြေးခြင်း ၈ မိနစ်။
၃။ စနေနေ့ — လေ့ကျင့်ခန်း ၅ မျိုးကို ၅ မိနစ်စီလုပ်ပြီး အမှားစာရင်းပြန်စစ်ပါ။
လေ့ကျင့်ခန်းပြီးတိုင်း ခြေကျင်းဝတ်၊ ဒူးနှင့် အောက်ခြေထောက်အတွင်းပိုင်း နာကျင်မှုရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ။ နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး ရက်ဆက်လေ့ကျင့်ခြင်းက နည်းစနစ်တိုးတက်စေမည့်အစား အနားယူချိန်ကို ရက်သတ္တပတ်များအထိ ရှည်စေနိုင်သည်။ ဘောလုံးကစားသမားများအတွက် ပူနွေးခြင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်ရေးလမ်းညွှန်
အခုကတည်းက ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို စတင်ချင်ပါက ဒီနေရာမှ ဆက်သွားပါ။
အနှစ်ချုပ် — စတင်သူအတွက် အမှန်တကယ်အသုံးဝင်သည့်ရွေးချယ်မှု
စတင်သူသည် လေ့ကျင့်ခန်း ၅ မျိုးလုံးကို တစ်ရက်တည်း အလွန်ပြင်းထန်စွာလုပ်ရန် မလိုပါ။ အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်းကို အခြေခံအဖြစ်ထားပြီး နံရံပေးပို့ခြင်းဖြင့် တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်ပါ၊ ထို့နောက် ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ကန်ချက်ကို ပေါင်းထည့်ပါ။ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၄၅ မိနစ်၊ အနည်းဆုံး ၄ ပတ် ဆက်တိုက်လုပ်ခြင်းက တစ်ရက်တည်း ၃ နာရီလေ့ကျင့်ခြင်းထက် ပိုတည်ငြိမ်သောရလဒ်ပေးနိုင်သည်။ အမှားအရေအတွက်၊ ဘယ်ခြေတိကျမှုနှင့် ပင်ပန်းချိန်ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ နံပါတ်မရှိဘဲ “တိုးတက်လာတယ်” ဟု ပြောခြင်းက ခံစားချက်သာဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးဆိုင်ရာသက်သေ မဟုတ်ပါ။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ပရိသတ်လမ်းညွှန်သည် ဖီဖာ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်း၊ အသင်းကစားနည်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်များကို ကြည့်ရှုရာတွင်လည်း အခြေခံနည်းစနစ်ကို အဓိကထားရန် အကြံပြုသည်။ ပြိုင်ပွဲကြီးကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်ရုံနဲ့ ကစားသမားကောင်းမဖြစ်ပါ။ မိမိ၏ ပထမဆုံးထိချက်၊ ပေးပို့မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဟန်ချက်ကို နံပါတ်များဖြင့်တိုင်းပြီး ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှသာ တကယ်အသုံးဝင်သော တိုးတက်မှုရမည်။ အဲဒါက အခြေခံဖြစ်ပြီး အခြေခံကို ကျော်သွားချင်သူတိုင်း နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လာရမည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
ပိုမိုပြည့်စုံသော ဘောလုံးအကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် အောက်ပါခလုတ်ကို နှိပ်ပါ။
မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
မေးခွန်း — စတင်သူအတွက် ဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်းဆိုတာ ဘာလဲ။
အဖြေ — စတင်သူအတွက် ဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်းဆိုသည်မှာ ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ပေးပို့မှု၊ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ကန်ချက်အခြေခံများကို လုံခြုံစွာတိုးတက်စေသည့် လေ့ကျင့်မှုများဖြစ်သည်။ အများဆုံးအသုံးဝင်သော လေ့ကျင့်ခန်းများမှာ အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်း၊ နံရံပေးပို့ခြင်းနှင့် အမှတ်အသားကြား ဒရစ်ဘလင်းတို့ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ၄၅ မိနစ်နှင့် တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်လေ့ကျင့်ပါက တိုးတက်မှုကို စနစ်တကျတိုင်းတာနိုင်သည်။
မေးခွန်း — ဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်းကို ဘယ်လိုစတင်ရမလဲ။
အဖြေ — ၁၀ မိနစ်ပူနွေးအောင်ပြုလုပ်ပြီး အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်းကို ၁၅ မိနစ်လုပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ကန်ချက်ထည့်ပါ။ ပထမအပတ်တွင် အရှိန်ထက် တိကျမှုကို ဦးစားပေးပြီး အကြိမ် ၂၀ အတွင်း အနည်းဆုံး ၁၆ ကြိမ်မှန်ရန် ရည်မှန်းပါ။ ဒုတိယအပတ်မှစ၍ အကွာအဝေး၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက်နှင့် ခေါင်းမြှောက်ကြည့်ရသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်းထည့်သွင်းပါ။
မေးခွန်း — နံရံပေးပို့ခြင်းနှင့် အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်း ဘာကွာသလဲ။
အဖြေ — နံရံပေးပို့ခြင်းသည် တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်နိုင်ပြီး အကြိမ်ရေများစွာရသော်လည်း အတွဲလိုက်ပေးပို့ခြင်းက လူတစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုနီးစပ်စွာလေ့ကျင့်ပေးသည်။ နံရံမှ ၃ မီတာအကွာတွင် ပထမဆုံးထိချက်ကို လေ့ကျင့်ပြီး အတွဲလိုက်ပေးပို့မှုတွင် ပေ ၅ မှ ၇ အကွာဖြင့် စတင်ပါ။ နည်းလမ်းနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ခြင်းက တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်မှုနှင့် ပွဲအခြေအနေကို နှစ်မျိုးစလုံးဖုံးလွှမ်းစေသည်။
မေးခွန်း — ဘောလုံးကို ဒရစ်ဘလင်းလုပ်ရင်း မကြာခဏဆုံးရှုံးရင် ဘာလုပ်ရမလဲ။
အဖြေ — အရှိန်လျှော့ပြီး ဘောလုံးနှင့်ခြေထောက်အကွာအဝေးကို ၃၀ စင်တီမီတာအတွင်း ထိန်းထားရမည်။ အမှတ်အသား ၅ ခုကို ၁ မီတာစီခွဲကာ ခြေထောက်အတွင်းဘက်၊ အပြင်ဘက်နှင့် ခြေဖဝါးအောက်ခြေဖြင့် ဖြည်းဖြည်းဖြတ်သန်းပါ။ အရှိန်ကို ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိသာအသုံးပြုပြီး အမှားကို တစ်ကြိမ်အောက်လျှော့နိုင်မှသာ ပိုမြန်အောင် လေ့ကျင့်သင့်သည်။
မေးခွန်း — စတင်သူအတွက် ဘောလုံးလေ့ကျင့်ခန်းက ကုန်ကျစရိတ်ဘယ်လောက်ရှိသလဲ။
အဖြေ — တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်ရန် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ အမှတ်အသား ၅ ခုနှင့် ချောမွေ့သောနံရံရှိလျှင် အခြေခံကုန်ကျစရိတ်ကို နည်းပါးစွာထားနိုင်သည်။ အမှတ်အသားမရှိလျှင် ရေဘူး ၅ လုံးကို ယာယီအသုံးပြုနိုင်သော်လည်း မတည်ငြိမ်သောပစ္စည်းများကို မသုံးသင့်ပါ။ ဖိနပ်အတွက် မြေပြင်အမျိုးအစားနှင့် ကိုက်ညီမှု၊ ခြေဖျားအကျယ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်ထောက်ပံ့မှုကို ဈေးနှုန်းထက် ဦးစားပေးပါ။
မေးခွန်း — တစ်ပတ်လျှင် ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဘောလုံးလေ့ကျင့်သင့်သလဲ။
အဖြေ — စတင်သူအတွက် တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၄၅ မိနစ် လေ့ကျင့်ခြင်းက လုံလောက်သည်။ လေ့ကျင့်ရက်များကြားတွင် အနည်းဆုံး ၂၄ နာရီအနားယူပြီး ခြေကျင်းဝတ်၊ ဒူး သို့မဟုတ် ခြေထောက်တွင် နာကျင်မှုရှိပါက လေ့ကျင့်မှုကို လျှော့ပါ။ ၄ ပတ်ကြာပြီးနောက် အကြိမ် ၂၀ အတွင်း တိကျမှု၊ အမှားနှင့် ပြီးမြောက်ချိန်တို့ကို ပြန်လည်နှိုင်းယှဉ်ပါ။
စတင်သူများအတွက် ဘောလုံးမေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ