ဘောလုံးပစ်ကန်ရာတွင် ကစားသမားများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အမှား ၇ ခု
ဘောလုံးပစ်ကန်မှု တိုးတက်စေရန် အဓိကလိုအပ်သည်မှာ အားအလွန်အကျွံသုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခြေထောက်တင်ရာ၊ ကိုယ်ဟန်၊ ဘောလုံးထိတွေ့သည့်နေရာနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်သည် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားနှင့် သက်ဆိုင်သော ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို လေ့လာတင်ပြသည့် ဘောလုံးအကြောင်းအရာဆိုက်ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်း ၃ မျိုး—အနီးကပ်တိကျမှု၊ ရွေ့လျားပစ်ကန်မှုနှင့် ဖိအားအောက်ဆုံးဖြတ်မှု—ကို တစ်ပတ်လျှင် ၄ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၃၀ လုပ်ပါက ၆ ပတ်အတွင်း တိုးတက်မှုကို တိုင်းတာနိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးကန်ချက်သည် များသောအားဖြင့် ဂိုးထောင့်အနိမ့်ပိုင်းသို့ ဦးတည်ပြီး ခြေဖျားမဟုတ်ဘဲ ဖိနပ်ကြိုးအလယ်ပိုင်းဖြင့် ဘောလုံးအလယ်ဗဟိုကို ထိခြင်းမှ ရလာသည်။ ယနေ့မှစ၍ ကန်ချက်တိုင်း၏ ပစ်မှတ်၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် အမှားအမျိုးအစားကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး အားထက် တိကျမှုကို ဦးစားပေးပါ။
ဒဏ္ဍာရီ ၁ — အားအများဆုံးကန်လျှင် ဂိုးဝင်နိုင်သည်ဟု ထင်ခြင်း၊ ဟုတ်သလား?
မဟုတ်ပါ။ ဂိုးဝင်နိုင်မှုကို အားတစ်ခုတည်းက မဆုံးဖြတ်ဘဲ ပစ်မှတ်တိကျမှု၊ ကန်သည့်အချိန်နှင့် ဂိုးသမား၏အနေအထားက ပိုမိုအရေးကြီးသည်။ အများအားဖြင့် တိကျသော ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအားရှိသည့် ကန်ချက်သည် ထိန်းချုပ်မရသော ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအားကန်ချက်ထက် ပိုထိရောက်သည်။
လူငယ်ကစားသမားများသည် “ပြင်းပြင်းကန်မှ ကောင်းမည်” ဟူသော အယူအဆကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို နောက်သို့လွန်စွာလှန်ပြီး ဘောလုံးကို အပေါ်သို့မြှောက်ပစ်တတ်ကြသည်။ သို့သော် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအသင်းဘုတ်အဖွဲ့ ၏ ကွင်းနှင့်ကစားနည်းစံနှုန်းများအရ ကန်ချက်၏ရလဒ်သည် နေရာယူမှုနှင့် လမ်းကြောင်းထိန်းချုပ်မှုနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်သည်။ ခြေထောက်ထောက်ရာကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအကွာတွင်ထားပြီး ခြေဖျားကို ပစ်မှတ်ဘက်လှည့်ပါ။ ထို့နောက် ခြေထောက်အပေါ်ပိုင်းကို အနည်းငယ်ရှေ့သို့ ထိန်းထားကာ ခြေကျင်းဝတ်ကို တင်းတင်းပိတ်ထားပါ။ လေ့ကျင့်ချိန်တွင် ၁၀ မီတာအကွာမှ ဂိုးထောင့် ၄ ခုကို တစ်ခုလျှင် ၁၀ ကြိမ်စီပစ်ကန်ပြီး အားမဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်သောထိမှန်မှုနှုန်းကို စာရင်းပြုစုပါ။ ၄၀ ကြိမ်အနက် ၂၄ ကြိမ်အောက်သာ ပစ်မှတ်ထိလျှင် အားလျှော့ပြီး ခြေထောက်တင်ရာကို ပြန်ပြင်ရမည်။
ပစ်ကန်အခြေခံကို စနစ်တကျစတင်လိုပါက အောက်ပါဆက်စပ်လမ်းညွှန်ကို ကြည့်နိုင်သည်။
အစပြုကစားသမားများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလေ့ကျင့်ခန်း
နောက်ထပ် လေ့ကျင့်နည်းများကို ပရိသတ်လမ်းညွှန်တွင် တစ်ဆင့်ချင်း လေ့လာပါ။
ဒဏ္ဍာရီ ၂ — ခြေဖျားဖြင့်ကန်ခြင်းက ပိုမြန်သည်ဟု ဆိုခြင်း၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှန်သလား?
ခြေဖျားဖြင့်ကန်ခြင်းသည် အလျင်မြန်ဆုံးထိတွေ့မှုကို ပေးနိုင်သော်လည်း အကွာအဝေးနှင့် တိကျမှုအတွက် မသင့်တော်ပါ။ ခြေဖျားသည် အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် အသုံးဝင်ပြီး အပြည့်အဝပစ်ကန်မှုအတွက် ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းသည် ပိုမိုတည်ငြိမ်သောရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
အနီးကပ်နေရာမှ အချိန်မရသည့်အခါ ခြေဖျားထိချက်သည် ဘောလုံးကို ချက်ချင်းရှေ့သို့ ပို့နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်မရှိသည့်နည်းလမ်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော် ၁၅ မီတာကျော်အကွာမှ ဂိုးသွင်းရန် ကြိုးစားသည့်အခါ ခြေဖျားထိချက်သည် လှည့်အားနှင့် ဦးတည်ချက်ကို မတည်ငြိမ်စေတတ်သည်။ ဥရောပဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ နည်းပြလေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာများ တွင်လည်း ထိတွေ့မှုအမျိုးအစားကို အခြေအနေနှင့်အညီ ရွေးချယ်ရန် အလေးပေးထားသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုအနေဖြင့် ၈ မီတာအကွာမှ ခြေဖျားဖြင့် ၁၀ ကြိမ်၊ ၁၂ မီတာအကွာမှ ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းဖြင့် ၁၀ ကြိမ် ကန်ပါ။ ပစ်မှတ်ထိနှုန်းကို နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကိုယ်တိုင်၏ ကန်ချက်အားသာချက်ကို သေချာတွေ့နိုင်သည်။ ၂၀၂၆ ခုနှစ် လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှုတွင် အများစုအတွက် ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းကန်ချက်သည် ပစ်မှတ်ထိနှုန်း ၁၅ မှ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပိုကောင်းတတ်သည်။
ဒဏ္ဍာရီ ၃ — ဘောလုံးကို အမြဲတမ်းအောက်သို့ ခေါင်းငုံ့ကြည့်ရမည်၊ လုံးဝမှားသလား?
လုံးဝမမှန်ပါ။ ဘောလုံးထိသည့်အချိန်တွင် ခဏတာကြည့်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ကန်မည့်မတိုင်မီ ဂိုးသမား၊ ကာကွယ်သူနှင့် ဂိုးထောင့်ကို စကင်ဖတ်ရမည်။ ခေါင်းကို အောက်တွင်ပဲထားလျှင် ကန်ချက်တိကျနိုင်သော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်အရည်အသွေး ကျဆင်းသွားသည်။
လက်တွေ့ပွဲတွင် ကစားသမားတစ်ဦးသည် ဘောလုံးလက်ခံပြီး ၁ စက္ကန့်မှ ၂ စက္ကန့်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ရတတ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ဂိုးသမား၏ ရပ်တည်ချက်ကို မမြင်လျှင် အားကောင်းသောကန်ချက်ပင် ကာကွယ်ခံရနိုင်သည်။ ကန်မည့်မတိုင်မီ “ကြည့်၊ ထိန်း၊ ကြည့်၊ ကန်” ဟူသော လုပ်စဉ်ကိုအသုံးပြုပါ။ ပထမကြည့်ချိန်တွင် ကာကွယ်သူနှင့် ဂိုးသမားကို စစ်ဆေးပါ၊ ပထမထိချက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ခြေထောက်ရှေ့ ၄၀ မှ ၆၀ စင်တီမီတာသို့ ထားပါ၊ ဒုတိယကြည့်ချိန်တွင် အလွတ်နေရာကို ရွေးပြီးမှ ကန်ပါ။
ကမ္ဘာ့ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် ၏ နည်းစနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့လာချက်များတွင်လည်း ပစ်ကန်မှုကို ခြေထောက်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ မြင်ကွင်းဖတ်နိုင်စွမ်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါင်းစပ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အစပိုင်းတွင် နှေးသကဲ့သို့ ခံစားရမည်၊ သို့သော် ၃ ပတ်မှ ၄ ပတ်အတွင်း ပွဲအတွင်းလုပ်ဆောင်မှု ပိုမြန်လာသည်။ အသင်းဗျူဟာနှင့် ပစ်ကန်နေရာရွေးချယ်မှုကို ဆက်လက်ဖတ်လိုပါက ဤလမ်းညွှန်ကို အသုံးပြုပါ။
တိုက်စစ်ကစားသမားများအတွက် ဂိုးသွင်းဗျူဟာ
ယခုအဆင့်တွင် ကိုယ်တိုင်တိုင်းတာသည့်လေ့ကျင့်မှုကို စတင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
တကယ်အလုပ်ဖြစ်သော နည်းလမ်းများကို ဘယ်လိုလေ့ကျင့်မလဲ?
အကောင်းဆုံးပစ်ကန်လေ့ကျင့်မှုသည် အခြေခံထိချက်၊ ရွေ့လျားမှု၊ ဖိအားနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်မှုကို ပေါင်းစပ်ထားရမည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၃၀ မှ ၄၅ မိနစ် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် တစ်ရက်တည်း ၂ နာရီ အလွန်အကျွံလေ့ကျင့်ခြင်းထက် ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်အတွက် ပိုတည်ငြိမ်သည်။ အောက်ပါလုပ်စဉ်ကို ၆ ပတ် ဆက်တိုက်အသုံးပြုပါ။
၁။ အခြေခံတိကျမှု — ၁၀ မိနစ်
၈ မီတာအကွာမှ ဂိုးထောင့် ၄ ခုကို တစ်ခုလျှင် ၅ ကြိမ်စီ ကန်ပါ။ ခြေထောက်ထောက်ရာ၊ ကိုယ်ဟန်နှင့် ဘောလုံးထိသည့်နေရာကို မပြောင်းလဲဘဲ ထိန်းပါ။
၂။ ရွေ့လျားပြီးကန်ခြင်း — ၁၀ မိနစ်
ဘေးတိုက်ပြေးပြီး ဘောလုံးလက်ခံကာ ထိချက် ၂ ချက်အတွင်း ပစ်ကန်ပါ။ ထိန်းချုပ်ချိန်ကို ၂ စက္ကန့်ထက် မကျော်စေရန် ကြိုးစားပါ။
၃။ ဖိအားအောက်ကန်ခြင်း — ၁၀ မိနစ်
ကာကွယ်သူတစ်ဦး သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်မှတ်စက်ကို အသုံးပြုပါ။ ၅ ကြိမ်ဆက်တိုက် ကန်ပြီးနောက် ၃၀ စက္ကန့်အနားယူပါ။
၄။ မှတ်တမ်းနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း — ၅ မိနစ်
စုစုပေါင်းကန်ချက်၊ ဂိုးပေါက်အတွင်းဝင်မှု၊ ဂိုးသမားကာကွယ်မှုနှင့် အပြင်ထွက်မှုကို မှတ်ပါ။ အောင်မြင်မှုနှုန်းကို “ပစ်မှတ်ထိသည့်ကန်ချက် ÷ စုစုပေါင်းကန်ချက် × ၁၀၀” ဖြင့်တွက်ပါ။
အချက်အလက်အရ ၄၀ ကြိမ်လေ့ကျင့်မှုတွင် ပစ်မှတ်ထိနှုန်း ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းရရှိပြီးနောက်မှသာ အကွာအဝေး သို့မဟုတ် အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်သင့်သည်။ အစောပိုင်းကတည်းက အခက်အခဲတိုးလျှင် အမှားပုံစံကို ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်အဖြစ် သင်ယူသွားနိုင်သည်။ ဤအချက်သည် ပုံမှန်ဘောလုံးဆောင်းပါးများတွင် မကြာခဏမပါဝင်သည့် လက်တွေ့အရေးကြီးသောအချက်ဖြစ်သည်။ အားကစားသိပ္ပံဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများတွင်လည်း တိကျသောပြန်လည်တုံ့ပြန်ချက်နှင့် အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ဆောင်မှုက စွမ်းရည်တိုးတက်မှုကို ပိုမြန်စေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ “လေ့ကျင့်မှုသည် စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလိုအလျောက်မတိုးစေဘဲ မှန်ကန်သောလေ့ကျင့်မှုကသာ တိုးစေသည်” ဟူသော နည်းပြလမ်းညွှန်စကားကို မှတ်ထားပါ။
ဘောလုံးပစ်ကန်ရာတွင် ဘာတွေကို လျစ်လျူရှုသင့်သလဲ?
ကန်ချက်အရေအတွက်ကိုသာ ကြွားဝါခြင်း၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကစားသမား၏ပုံစံကို မစဉ်းစားဘဲ ကူးယူခြင်းနှင့် ပစ္စည်းအသစ်တစ်ခုက နည်းစနစ်အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုသင့်သည်။ ဂိုးဖိနပ်သည် ထိတွေ့ခံစားချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ခြေထောက်ထောက်ရာမမှန်ခြင်းကို မပြင်ပေးနိုင်ပါ။ ဖိနပ်အရွယ်အစားသည် ခြေထောက်နှင့် ကိုက်ညီရမည်၊ ကြမ်းပြင်အမျိုးအစားနှင့် ကိုက်ညီသော အောက်ခံကို ရွေးရမည်၊ သို့သော် ပစ်ကန်တိကျမှုကို အဓိကဆုံးဖြတ်သူမှာ ကစားသမား၏နည်းစနစ်ပင်ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် လျစ်လျူရှုရမည့်အရာမှာ တစ်မျိုးတည်းသောကန်ချက်ကို အကြိမ် ၂၀၀ လုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၅ ကြိမ်မှ ၂၀ ကြိမ်အထိ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အနားယူခြင်းမရှိလျှင် ကိုယ်ဟန်ပျက်လာပြီး အမှားများ ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် မျက်နှာပြင်မာသောကွင်းတွင် ခြေကျင်းဝတ်နှင့် ဒူးကို မိနစ် ၄၀ ကျော် ဖိအားပေးခြင်းသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာအန္တရာယ် တိုးစေသည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အသင်းများသည် လေ့ကျင့်မှုပြီးနောက် ပြန်လည်သက်သာချိန်၊ ရေဓာတ်နှင့် အိပ်စက်ချိန်ကို မှတ်တမ်းတင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် “ပိုများလေ ပိုကောင်းလေ” မဟုတ်ပါ။ အရည်အသွေး၊ ပြန်လည်သုံးသပ်မှုနှင့် နားချိန်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစီ ထိန်းညှိပါ။
ပွဲစဉ်အချက်အလက်နှင့် ကစားသမားစွမ်းဆောင်ရည်ကို လေ့လာရန် ပရိသတ်လမ်းညွှန်၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်း
သင့်လေ့ကျင့်မှတ်တမ်းကို အခြေခံပြီး နောက်အဆင့်ကို စတင်လိုပါက အောက်ပါနေရာမှ ဝင်ရောက်ပါ။
နိဂုံးချုပ် — ဂိုးသွင်းနိုင်မှုကို အမှန်တကယ်တိုးတက်စေမည့် အချက်များ
ဘောလုံးပစ်ကန်မှုကောင်းရန် အားပြင်းရုံ၊ ဖိနပ်ဈေးကြီးရုံ သို့မဟုတ် နာမည်ကြီးကစားသမားတစ်ဦး၏ပုံစံကို ကူးယူရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ခြေထောက်ထောက်ရာကို မှန်ကန်စွာထားခြင်း၊ ခြေကျင်းဝတ်ကို တင်းထားခြင်း၊ ဂိုးသမား၏နေရာကို ကြည့်ခြင်းနှင့် ပစ်မှတ်ထိနှုန်းကို မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတို့က အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ၆ ပတ်အစီအစဉ်အတွင်း ပစ်မှတ်ထိနှုန်း၊ အပြင်ထွက်နှုန်းနှင့် ဂိုးသမားကာကွယ်မှုကို အပတ်စဉ်နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ၁၀ ကြိမ်အတွင်း ၆ ကြိမ်ထက်ပို၍ ပစ်မှတ်ထိလာပြီး အမှားအမျိုးအစား တစ်မျိုးတည်းသာ ကျန်ရှိလာလျှင် သင်၏နည်းစနစ်သည် တည်ငြိမ်လာပြီဖြစ်သည်။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်တွင် ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်နှင့် အသင်းဗျူဟာအပြင် ထိုကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်ရေးအချက်အလက်များကိုလည်း အမြဲတင်ပြပေးမည်။ လက်တွေ့ကွင်းထဲတွင် ယနေ့ ၃၀ မိနစ်သာ လေ့ကျင့်ပြီး ကန်ချက်တိုင်းကို တိကျစွာမှတ်တမ်းတင်ပါ။
လေ့ကျင့်ရေးနှင့် ဘောလုံးဗျူဟာအကြောင်း ဆက်လက်လေ့လာလိုပါက ယခုစတင်လိုက်ပါ။
မကြာခဏမေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
မေးခွန်း။ ဘောလုံးပစ်ကန်မှုဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။
အဖြေ။ ဘောလုံးပစ်ကန်မှုဆိုသည်မှာ ခြေထောက်ဖြင့် ဘောလုံးကို ရည်ရွယ်ထားသော ပစ်မှတ်သို့ အားနှင့်ဦးတည်ချက်ထိန်းချုပ်ကာ ပို့ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အနီးကပ်ပစ်ကန်ခြင်း၊ အဝေးပစ်ကန်ခြင်း၊ ခြေဖျားထိခြင်းနှင့် ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းထိခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ထိရောက်သောကန်ချက်အတွက် ခြေထောက်တင်ရာ၊ ကိုယ်ဟန်၊ ဘောလုံးထိသည့်နေရာနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေ့ကျင့်ရမည်။
မေးခွန်း။ ဘောလုံးပစ်ကန်မှုကို ဘယ်လိုစတင်လေ့ကျင့်ရမလဲ။
အဖြေ။ ၈ မီတာအကွာမှ ဂိုးထောင့် ၄ ခုကို ရွေးပြီး တစ်ခုလျှင် ၅ ကြိမ်စီ ပစ်ကန်ခြင်းဖြင့် စတင်ပါ။ ပထမအပတ်တွင် အားထက် တိကျမှုကို ဦးစားပေးပြီး ခြေထောက်ထောက်ရာနှင့် ကိုယ်ဟန်ကို အမြဲတူအောင်ထားပါ။ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၃၀ လေ့ကျင့်ပြီး ပစ်မှတ်ထိနှုန်းကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။
မေးခွန်း။ ခြေဖျားကန်ချက်နှင့် ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းကန်ချက် ဘာကွာသလဲ။
အဖြေ။ ခြေဖျားကန်ချက်သည် အနီးကပ်နှင့် အချိန်မရသည့်အခြေအနေတွင် မြန်ဆန်သော်လည်း ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းကန်ချက်သည် အကွာအဝေးနှင့် တိကျမှုအတွက် ပိုသင့်တော်သည်။ ၁၂ မီတာကျော်မှ ကန်မည်ဆိုလျှင် ခြေဖိနပ်ကြိုးပိုင်းကို အသုံးပြုပါ။ ဂိုးရှေ့အလွန်နီးပြီး ကာကွယ်သူက ဖိအားပေးနေချိန်တွင်သာ ခြေဖျားထိချက်ကို ရွေးပါ။
မေးခွန်း။ ပစ်ကန်ချက် ဂိုးမဝင်ဘဲ အမြဲအပေါ်တက်သွားလျှင် ဘာလုပ်ရမလဲ။
အဖြေ။ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘောလုံးအပေါ်တွင် အနည်းငယ်ရှေ့တိုးထားပြီး ခြေထောက်ထောက်ရာကို ဘောလုံးဘေးတွင် ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအကွာ၌ ထားပါ။ နောက်သို့လွန်စွာလှန်ထားလျှင် ဘောလုံးအောက်ပိုင်းကို ထိကာ အပေါ်တက်သွားတတ်သည်။ ၈ မီတာအကွာမှ အား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ၂၀ ကြိမ်လေ့ကျင့်ပြီး နောက်မှသာ အားတိုးပါ။
မေးခွန်း။ ဘောလုံးပစ်ကန်မှုတိုးတက်ရန် ဈေးကြီးသောဖိနပ်လိုအပ်သလား။
အဖြေ။ မလိုအပ်ပါ။ ဖိနပ်သည် ခြေထောက်နှင့် ကိုက်ညီပြီး မျက်နှာပြင်နှင့် သင့်တော်ရုံဖြင့် လုံလောက်ကာ ပစ်ကန်တိကျမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့်အရာမှာ နည်းစနစ်နှင့် လေ့ကျင့်မှုဖြစ်သည်။ ဖိနပ်ဝယ်ရာတွင် အရွယ်အစား၊ ခြေဖနောင့်တည်ငြိမ်မှုနှင့် အောက်ခံဆွဲအားကို ဦးစားပေးပါ။ ဈေးနှုန်းတစ်ခုတည်းကို အရည်အသွေးတိုင်းတာချက်အဖြစ် မသုံးပါနှင့်။
မေးခွန်း။ တစ်ပတ်လျှင် ဘယ်နှကြိမ် ပစ်ကန်လေ့ကျင့်သင့်သလဲ။
အဖြေ။ ပုံမှန်ကစားသမားအတွက် တစ်ပတ်လျှင် ၄ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၃၀ မှ ၄၅ မိနစ်သည် သင့်တော်သည်။ အနည်းဆုံး တစ်ရက်နားချိန်ထားပြီး လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကြွက်သားနာကျင်မှုကို စောင့်ကြည့်ပါ။ ၄၀ မိနစ်ကျော် လေ့ကျင့်သည့်နေ့များတွင် အရှိန်လျှော့ခြင်းနှင့် ဆန့်ထုတ်ခြင်း ၅ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ် ပြုလုပ်ပါ။