အလွတ်ကန်ချက်: ၃ ရက်အတွင်း ပြောင်းလဲစေမည့် ၅ ချက်
အလွတ်ကန်ချက်ကောင်းတစ်ကြိမ်ရရန် အဓိကလိုအပ်သည်မှာ ဘောလုံးကို အားအလွန်အကျွံမသုံးဘဲ ခြေထောက်တင်ရာနေရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထောင့်နှင့် ဘောလုံးထိသည့်အမှတ်ကို တိကျစွာထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖီဖာစည်းမျဉ်းအရ ပြစ်ဒဏ်ဘောတွင် တိုက်ရိုက်ကန်ချက်ဖြင့် ဂိုးသွင်းနိုင်ပြီး၊ ကန်သည့်နေရာနှင့် ဂိုးအကွာအဝေးက နည်းဗျူဟာကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၂၀ မှ ၂၅ မီတာအကွာတွင် အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ချက်၊ ၂၅ မှ ၃၅ မီတာတွင် အပြင်ဘက်လှည့်ကန်ချက် သို့မဟုတ် အားပြင်းကန်ချက်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဂိုးတိုင်အမြင့် ၂ ဒသမ ၄၄ မီတာနှင့် အကျယ် ၇ ဒသမ ၃၂ မီတာကို စဉ်းစားရမည်။ အကောင်းဆုံးစတင်နည်းမှာ ဘောလုံးကို မျက်နှာပြင်သုံးပိုင်းခွဲပြီး ရည်ရွယ်ရာအမှတ်သတ်မှတ်ကာ တစ်ကြိမ်လျှင် ၁၅ ကြိမ်စီ လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရလဒ်ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး ၃၀ ရက်အတွင်း တိကျမှုရာခိုင်နှုန်းကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။
“အလွတ်ကန်ချက်” ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ်နေရာကနေ စတင်ပြင်ဆင်ရမလဲဆိုတာ မသိသေးရင် အောက်က အခြေခံအဆင့်ကနေ စပါ။ အလွတ်ကန်ချက်သည် ပြိုင်ဘက်ကစားသမား၏ ပြစ်မှုအပြီး ရရှိသော ဘောလုံးပြန်စတင်ကစားမှုဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ရိုက်ကန်ချက်နှင့် သွယ်ဝိုက်ကန်ချက်ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။ အိုင်အက်ဖ်အေဘီ စည်းမျဉ်းစာအုပ်တွင် တိုက်ရိုက်အလွတ်ကန်ချက်ကို “ကန်ပြီးနောက် အခြားကစားသမားမထိဘဲ ဂိုးဝင်နိုင်သည်” ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကန်မည့်သူသည် ဘောလုံးတည်နေရာ၊ ဂိုးသမားတည်နေရာနှင့် ကာကွယ်တံတိုင်းအရေအတွက်ကို တစ်ပြိုင်နက်စစ်ဆေးရမည်။ အဝေးအကွာအဝေး၊ လေတိုက်နှုန်းနှင့် မြက်ခင်းစိုထိုင်းမှုတို့က ဘောလုံးလမ်းကြောင်းကို သက်ရောက်စေသဖြင့် ကန်တိုင်းပုံစံတူသုံးခြင်းက မထိရောက်ပါ။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်တွင် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ၂၀၂၆ ပွဲစဉ်များအတွက် အသင်းနည်းဗျူဟာများကို လေ့လာရာတွင် အလွတ်ကန်ချက်ကို သီးခြားအခြေအနေတစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြမ်းနိုင်သည်။ စည်းမျဉ်းအခြေခံကို မသိဘဲ လှည့်အားကိုသာ လိုက်လံကူးယူခြင်းက အစပြုသူများ၏ အမှားကြီးပဲ ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ဘူးလား။
စတင်လေ့ကျင့်မည့်သူအတွက် အဆင့်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
- ဘောလုံးကို မြေပြင်မညီသောနေရာမဟုတ်ဘဲ ပြားသောမြက်ခင်းပေါ်တွင်ထားပါ။
- ရည်ရွယ်ရာဂိုးထောင့်ကို မကန်မီ ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးခြေလှမ်းတွင် မျက်စိကို ဘောလုံးသို့ ပြန်ထားပါ။
- ထောက်ခြေကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအကွာတွင် ချထားပါ။
- ခြေဖျားကို အောက်သို့ဖိထားပြီး ဘောလုံး၏ အလယ်မှတ်အနည်းငယ်အောက်ကို ထိပါ။
- ကန်ပြီးနောက် ခြေထောက်ကို ရည်ရွယ်ရာသို့ ဆက်လက်ရွေ့စေပါ။
ယခုအဆင့်များကို တစ်ကြိမ်လျှင် ၁၀ ကြိမ်၊ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက် ပြန်လုပ်ပါ။ ပထမအပတ်တွင် အားပြင်းခြင်းထက် ဘောလုံး၏ လမ်းကြောင်းနှင့် ကိုယ်ဟန်တည်ငြိမ်မှုကို ဦးစားပေးရမည်။ ဖီဖာ၏ နည်းပြလမ်းညွှန်များနှင့် အိုင်အက်ဖ်အေဘီ၏ စည်းမျဉ်းရှင်းလင်းချက်များကို တွဲဖတ်ပါက တိုက်ရိုက်ကန်ချက်နှင့် သွယ်ဝိုက်ကန်ချက်ကို မရောထွေးတော့ပါ။ အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးကန်နည်းလမ်းညွှန်
ပိုမိုအသေးစိတ်သော လေ့ကျင့်ခန်းပုံစံများကို ပရိသတ်လမ်းညွှန်၏ ဘောလုံးနည်းဗျူဟာအကြောင်းအရာတွင် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
အစပြုသူဖြစ်လျှင် တည်ငြိမ်သော အခြေခံကန်ချက်ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ
အစပြုသူအတွက် အကောင်းဆုံးအလွတ်ကန်ချက်နည်းမှာ ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းဖြင့် အားထိန်းကန်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လှည့်အားမဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးလမ်းကြောင်းကို တည်ငြိမ်စေရန်ဖြစ်သည်။ ၁၈ မှ ၂၂ မီတာအကွာတွင် တံတိုင်းမထားဘဲ ဂိုး၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်ထောင့်သို့ ၁၀ ကြိမ်စီ ကန်ပါ။ ၂၀ ကြိမ်အနက် ဂိုးဘောင်အတွင်း ဝင်သောအကြိမ်ရေ ၁၂ ကြိမ်မပြည့်လျှင် အားကို ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းလျှော့ပြီး ထောက်ခြေတည်နေရာကို ပြန်စစ်ပါ။
အစပြုသူများအတွက် အဓိကပြဿနာမှာ ကန်မည့်အချိန်တွင် ခေါင်းကို အလွန်မြှောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခေါင်းကို အစောကြီးမြှောက်လိုက်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်နောက်သို့ လွန်သွားပြီး ဘောလုံးအောက်ပိုင်းကို ထိကာ အမြင့်လွန်တတ်သည်။ ခြေဖျားကို အောက်သို့ဖိထားခြင်း၊ လက်နှစ်ဖက်ကို သဘာဝအတိုင်း ဖြန့်ထားခြင်းနှင့် ကန်ပြီးနောက် ကိုယ်ခန္ဓာအလေးချိန်ကို ရှေ့သို့ရွှေ့ခြင်းတို့က တည်ငြိမ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ အားသုံးနှုန်းကို ၆၀ မှ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်းထားပြီး ရည်ရွယ်ရာအမှတ်ကို အရင်ဆုံး တိကျအောင်လုပ်ပါ။ ဒေးဗစ် ဘက်ခမ်းကဲ့သို့ လှည့်အားပြင်းသော ကန်ချက်ကို ချက်ချင်းကူးယူရန် မလိုပါ။ ဘက်ခမ်း၏ ကျော်ကြားသော အလွတ်ကန်ချက်များတွင်ပင် ခြေလှမ်းအကွာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာထောင့်နှင့် ဘောလုံးထိသည့်နေရာတို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လှည့်အားတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ကန်ချက် ၃၀ ပြီးတိုင်း ဘောလုံးဘယ်နှစ်လုံး ဂိုးဘောင်ထဲဝင်သလဲကို ရေးမှတ်ပါ။ ဒေတာမရှိဘဲ “ပိုကောင်းလာပြီ” ဟု ပြောခြင်းက အလေ့အကျင့်မဟုတ်ဘဲ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သည်။
နည်းစနစ်ကို ပိုမိုတိကျစေရန် အောက်ပါအချက်များကို အစဉ်လိုက်လုပ်ပါ။
- နောက်ဆုတ်ခြေလှမ်းကို ၃ လှမ်း သို့မဟုတ် ၄ လှမ်းအထိ တူညီစွာထားပါ။
- ဘောလုံးနှင့် ထောက်ခြေကြားအကွာကို လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် မပြောင်းပါနှင့်။
- ဂိုးထောင့်တစ်ခုကို ၅ ကြိမ်ကန်ပြီးမှ အခြားထောင့်သို့ ပြောင်းပါ။
- ကန်ချက်တိုင်းတွင် အား၊ လမ်းကြောင်းနှင့် ထိမှတ်ကို သီးခြားမှတ်ပါ။
- ခြေထောက်နာကျင်မှုရှိပါက ထပ်မကန်ဘဲ အနားယူပါ။
ထူးခြားသော လေ့ကျင့်နည်းတစ်ခုမှာ ဂိုးတိုင်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ၁ မီတာအကျယ်ရှိ သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာကို ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းသည် ဂိုးသွင်းရန်ထက် ရည်ရွယ်ချက်တိကျမှုကို တိုင်းတာနိုင်ပြီး၊ ၁၅ ကြိမ်အနက် ၉ ကြိမ်ထက်နည်းပါက နောက်ထပ်လှည့်ကန်ချက်များကို မစတင်သင့်သေးပါ။ ပရီးမီးယားလိဂ်နှင့် ယူအီးအက်ဖ်အေ ပြိုင်ပွဲများတွင် အသင်းများက လေ့ကျင့်မှုရလဒ်ကို ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ကြသဖြင့် သင့်လေ့ကျင့်မှုတွင်လည်း ထိုအကျင့်ကို အသုံးချပါ။
အကွာအဝေး ၂၅ မီတာကျော်လျှင် ဘယ်လိုကန်မလဲ
၂၅ မီတာကျော်သော အကွာအဝေးတွင် အားပမာဏ၊ ဘောလုံးအမြင့်နှင့် လေထဲတွင်ကျဆင်းမည့်အချိန်ကို တစ်ပြိုင်နက်စီမံရသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းဖြင့် အလယ်မှတ်ကို တိုက်ရိုက်ထိခြင်းက မြန်နှုန်းမြင့်စေပြီး၊ ဘောလုံးအလယ်မှတ်အောက် ၂ မှ ၃ စင်တီမီတာကို ထိခြင်းက အမြင့်ပိုရစေသည်။ သို့သော် အမြင့်ပိုရတိုင်း ဂိုးဝင်နိုင်ခြေ မမြင့်ပါ။ ဂိုးဘောင်ထိပ် ၂ ဒသမ ၄၄ မီတာအောက်တွင် ဘောလုံးကျလာရန် အကွာအဝေးနှင့် အမြင့်ကို ချိန်ညှိရမည်။ ထို့ကြောင့် ၃၀ မီတာအလွတ်ကန်ချက်ကို ၂၀ မီတာကန်ချက်ကဲ့သို့ မကန်ပါနှင့်။
အကွာအဝေးရှည်ကန်ချက်အတွက် အများဆုံးလွဲမှားသောအချက်မှာ နောက်ဆုတ်ခြေလှမ်းကို အလွန်ရှည်စေခြင်းဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်း ၅ လှမ်းထက်ပိုသွားလျှင် ခန္ဓာကိုယ်အရှိန်က ဘောလုံးထိမှတ်ထက် အရေးကြီးလာပြီး တိကျမှုကျဆင်းတတ်သည်။ ၃ လှမ်းမှ ၅ လှမ်းအတွင်း နောက်ဆုတ်ကာ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို အနည်းငယ်ပိုရှည်ထားပါ။ လေတိုက်နှုန်းကိုလည်း မမေ့ပါနှင့်။ လေတိုးလာလျှင် ဘောလုံး၏ နောက်ဆုံးခရီးအပိုင်းတွင် အမြင့်တက်နိုင်ပြီး၊ လေနောက်ခံရှိလျှင် အားထက် မြန်နှုန်းက ပိုမြင့်တတ်သည်။ လေတိုင်းတာကိရိယာမရှိလျှင် ကွင်းဘေးရှိ အလံ၊ သစ်ရွက်နှင့် ဘောလုံးလွှင့်စမ်းသပ်ချက်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ယူအက်စ်ဘောလုံးအဖွဲ့၏ နည်းပြအရင်းအမြစ်များတွင်လည်း လေ့ကျင့်မှုကို အကွာအဝေးအလိုက် ခွဲခြားရန် အကြံပြုထားသည်။ အကွာအဝေးရှည်ကန်ချက် နည်းစနစ်များ
ဒေတာအရ လေ့ကျင့်မှုတွင် အောက်ပါဇယားကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
| အကွာအဝေး | အဓိကရည်ရွယ်ချက် | အားသုံးနှုန်း |
|---|---|---|
| ၁၈–၂၂ မီတာ | တိကျသောထောင့် | ၆၀–၇၀ ရာခိုင်နှုန်း |
| ၂၃–၂၇ မီတာ | အမြင့်နှင့် လှည့်အား | ၇၀–၈၀ ရာခိုင်နှုန်း |
| ၂၈–၃၅ မီတာ | အားနှင့် ကျဆင်းရာနေရာ | ၈၀–၉၀ ရာခိုင်နှုန်း |
စမ်းသပ်ရာတွင် ကန်ချက် ၁၅ ကြိမ်ကို တစ်စုံတစ်ရာအကွာအဝေး၌ ပြီးအောင်လုပ်ပြီးမှ အကွာအဝေးပြောင်းပါ။ အကွာအဝေး၊ လေတိုက်ရာဘက်နှင့် ဂိုးဘောင်ထိမှတ်တို့ကို မှတ်ထားပါ။ မည်သည့်အကွာအဝေးတွင် သင့်ရလဒ်ကျဆင်းသလဲဆိုသည်ကို သိရခြင်းက နည်းစနစ်ပြင်ရန် တကယ့်အချက်အလက်ဖြစ်သည်။
အသေးစိတ်နည်းဗျူဟာနှင့် ကမ္ဘာ့ဖလားအသင်းများ၏ ပြစ်ဒဏ်ဘောပုံစံများကို ဆက်ကြည့်ချင်ပါက အောက်ပါလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုပါ။
လှည့်ကန်ချက်ကို သုံးချင်လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ
လှည့်ကန်ချက်သည် ဘောလုံး၏ ဘေးဘက်ကို ထိပြီး လေထဲတွင် လမ်းကြောင်းပြောင်းစေသော နည်းစနစ်ဖြစ်ကာ ၂၀ မှ ၂၈ မီတာအကွာတွင် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်တတ်သည်။ အတွင်းဘက်လှည့်ရန် ဘောလုံး၏ အပြင်ဘေးအောက်ပိုင်းကို ခြေဖျားအတွင်းဘက်ဖြင့် ထိရပြီး၊ အပြင်ဘက်လှည့်ရန် ဘောလုံး၏ အတွင်းဘေးအောက်ပိုင်းကို ခြေဖျားအပြင်ဘက်ဖြင့် ထိရသည်။ သို့သော် ဘောလုံးကို ဘေးဘက်မှသာ ဖြတ်ထိလျှင် မြန်နှုန်းကျဆင်းပြီး ဂိုးမရောက်မီ လမ်းကြောင်းပျက်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးဘက်နှင့် အောက်ဘက်ကို ပေါင်းစပ်ထိရမည်။
ဘောလုံးလှည့်အားကို ထိန်းချုပ်ရန် ခြေထောက်ရွေ့လျားသည့် လမ်းကြောင်းသည် အရေးကြီးသည်။ ခြေထောက်ကို ဘောလုံးဖြတ်သွားသည့်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက်ဆွဲသွားလျှင် လှည့်အားလွန်နိုင်ပြီး၊ ရည်ရွယ်ရာထောင့်ကို မရောက်တော့ပါ။ ခြေထောက်နောက်ဆက်တွဲရွေ့လျားမှုကို အလယ်အလတ်ထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ်ဘေးစောင်းပါ။ ခရစ်စတီယာနို ရော်နယ်ဒို၏ မလှည့်သလောက်ဖြောင့်တန်းသော ကန်ချက်နှင့် လီယွန်နယ် မက်ဆီ၏ နိမ့်ပြီး လှည့်ဝင်သော ကန်ချက်တို့သည် ပုံစံမတူကြသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးတွင် ဘောလုံးထိမှတ်နှင့် ခြေလှမ်းအရေအတွက်ကို တိကျစွာထိန်းထားကြသည်။ နာမည်ကြီးကစားသမား၏ ကိုယ်ဟန်ကိုသာ ကူးယူပြီး လေ့ကျင့်မှတ်တမ်းမထားလျှင် အကျိုးမရှိပါ။
တစ်ပတ်လျှင် လှည့်ကန်ချက် ၆၀ ကြိမ်ထက် မပိုစေဘဲ အောက်ပါအတိုင်း ခွဲလုပ်ပါ။
- အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ချက် ၂၀ ကြိမ်
- အပြင်ဘက်လှည့်ကန်ချက် ၂၀ ကြိမ်
- မြန်နှုန်းမပြောင်းဘဲ ဖြောင့်ကန်ချက် ၁၀ ကြိမ်
- ဂိမ်းအခြေအနေတူ ရွေးချယ်ကန်ချက် ၁၀ ကြိမ်
နောက်ဆုံး ၁၀ ကြိမ်တွင် တံတိုင်း ၃ ယောက်၊ ၄ ယောက်နှင့် ၅ ယောက်စီထားပြီး ရည်ရွယ်ရာကို ပြောင်းပါ။ တံတိုင်းအမြင့်၊ ဂိုးသမားတည်နေရာနှင့် ကန်ချက်အကွာအဝေးကို မျှတစွာပြောင်းလဲခြင်းက လက်တွေ့ပွဲအတွက် ပိုအသုံးဝင်သည်။ အဆင့်မြင့် လှည့်ကန်ချက်နှင့် ဂိုးသမားဖတ်နည်း
ရှောင်ရမည့် အမှားများက ဘာတွေလဲ
အလွတ်ကန်ချက်တွင် အများဆုံးတွေ့ရသော အမှားများမှာ ထောက်ခြေဝေးလွန်းခြင်း၊ ဘောလုံးကို အောက်မှလွန်ကဲစွာထိခြင်း၊ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းတွင် အရှိန်ပျက်ခြင်းနှင့် ရည်ရွယ်ရာကို နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ပြောင်းခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဤအမှားများသည် အားနည်းခြင်းထက် ကိုယ်ဟန်မတည်ခြင်းကြောင့် ပိုဖြစ်တတ်သည်။ ထောက်ခြေသည် ဘောလုံးဘေး ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအကွာတွင် ရှိရမည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဘောလုံးအပေါ် အနည်းငယ်ငုံ့ရမည်၊ ခြေဖျားသည် ရည်ရွယ်ရာဘက်သို့ ရှေ့ဆန်ရမည်။ ဒီအချက်သုံးခုကို မပြင်ဘဲ အားတိုးတာက ပြဿနာကို ပိုကြီးစေတတ်သည်။
နောက်ထပ်အန္တရာယ်တစ်ခုမှာ ခြေထောက်ကို နေ့တိုင်းအပြည့်အဝအသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ အားပြင်းကန်ချက် ၁၀၀ ကြိမ်သည် တိုးတက်မှုကို အာမခံမပေးဘဲ ကြွက်သားပင်ပန်းမှုနှင့် ဒူး၊ ခြေကျင်းဝတ်ဒဏ်ရာကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အားပြင်းကန်သည့်နေ့နှင့် နည်းစနစ်ပေါ့ပါးစွာလေ့ကျင့်သည့်နေ့ကို ခွဲထားပြီး တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး ၁ ရက် အနားယူပါ။ လေ့ကျင့်မှုမစမီ ၁၀ မိနစ် အပူပေးခြင်းနှင့် ပြီးနောက် ၈ မိနစ် ဆန့်ခြင်းက အထောက်အကူပြုသည်။ ကစားသမားအသက်၊ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်နှင့် ကြွက်သားအခြေအနေမတူသဖြင့် အွန်လိုင်းဗီဒီယိုတစ်ခု၏ အကြိမ်ရေကို မျက်စိမှိတ်ကူးယူခြင်း မလုပ်ပါနှင့်။
အမှားစစ်ရန် ရိုးရှင်းသော မှတ်တမ်းပုံစံကို သုံးပါ။
- ဘောလုံးထိမှတ် မှန်သလား။
- ထောက်ခြေ အကွာအဝေးတူသလား။
- ရည်ရွယ်ရာအမှတ်နှင့် အလွဲအကွာအဝေး ဘယ်လောက်ရှိသလဲ။
- ဂိုးဘောင်အတွင်း ဝင်နှုန်း ဘယ်လောက်ရှိသလဲ။
- ကန်ပြီးနောက် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ဟန်ချက်ပျက်မှုရှိသလား။
အပတ်စဉ်အလိုက် ဤအချက်ငါးခုကို ပြန်ကြည့်ပါ။ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ၂၀၂၆ သို့မဟုတ် ယူအီးအက်ဖ်အေပြိုင်ပွဲများကို ကြည့်ရာတွင်လည်း ကစားသမားက ဘောလုံးကို မည်သည့်နေရာထိသလဲ၊ တံတိုင်းကို မည်သို့ကျော်သလဲ၊ ဂိုးသမား၏ တည်နေရာကို မည်သို့ဖတ်သလဲဆိုသည်ကို သတိထားပါ။ ကြည့်ရှုခြင်းကို လေ့ကျင့်မှုဒေတာနှင့် တွဲမှသာ တကယ့်သင်ခန်းစာ ဖြစ်လာမည်။
အန္တရာယ်ကင်းစွာ လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ပြိုင်ပွဲသတင်းများကို ဆက်ဖတ်ရန် ဤလမ်းကြောင်းကို ကြည့်နိုင်သည်။
ရက် ၃၀အကြာမှာ ဘာတွေပြန်စစ်မလဲ
ရက် ၃၀အကြာ ပြန်စစ်သင့်သည့်အရာမှာ အလွတ်ကန်ချက်အကြိမ်ရေမဟုတ်ဘဲ ရည်ရွယ်ရာအမှတ်သို့ ရောက်နှုန်း၊ ဂိုးဘောင်အတွင်းဝင်နှုန်းနှင့် အခြေအနေပြောင်းလဲချိန်တွင် ဆုံးဖြတ်နိုင်မှုဖြစ်သည်။ ပထမ ၇ ရက်တွင် ၁၈ မှ ၂၂ မီတာအကွာ၊ ဂိုးထောင့်နှစ်ခုနှင့် ဖြောင့်ကန်ချက်ကိုသာ လေ့ကျင့်ပါ။ ၈ ရက်မှ ၁၄ ရက်အတွင်း လှည့်ကန်ချက်ထည့်ပြီး ကန်ချက် ၆၀ ကြိမ်၏ ရလဒ်ကို မှတ်ပါ။ ၁၅ ရက်မှ ၂၁ ရက်အတွင်း တံတိုင်း ၃ ယောက်မှ ၅ ယောက်အထိ ထည့်ကာ ဂိုးသမားတည်နေရာ ပြောင်းပါ။ ၂၂ ရက်မှ ၃၀ ရက်အတွင်း ပွဲအခြေအနေတူ လေ့ကျင့်ပြီး အကွာအဝေးနှင့် လေတိုက်ရာဘက်ကို မျိုးစုံပြောင်းပါ။
တိုးတက်မှုကို တိုင်းတာရာတွင် အောက်ပါစံနှုန်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
- ဂိုးဘောင်အတွင်းဝင်နှုန်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ဆိုလျှင် အခြေခံကို ပြန်လေ့ကျင့်ပါ။
- ၃၀ မှ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုလျှင် ရည်ရွယ်ရာအမှတ်နှင့် ထောက်ခြေကို ပြင်ပါ။
- ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်ဆိုလျှင် တံတိုင်းနှင့် လေထုအခြေအနေ ထည့်ပါ။
- ၆၅ ရာခိုင်နှုန်းအထက်ဆိုလျှင် အကွာအဝေးရှည်နှင့် လှည့်အားကို စတင်စမ်းပါ။
ဤရာခိုင်နှုန်းများသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကစားသမားတိုင်းအတွက် တစ်သမတ်တည်းသော စံမဟုတ်ဘဲ လေ့ကျင့်မှုတိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်ရန် အသုံးဝင်သော အတွင်းပိုင်းစံနှုန်းများဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တည်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းရပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာရလျှင် ပုံစံတည်ငြိမ်မှုမရှိသေးပါ။ ထို့ကြောင့် အနည်းဆုံး လေ့ကျင့်မှု ၄ ကြိမ်၏ ပျမ်းမျှရလဒ်ကို အသုံးပြုပါ။ ကြံ့ခိုင်မှု၊ မြက်ခင်းအခြေအနေ၊ လေတိုက်နှုန်းနှင့် ဘောလုံးအမျိုးအစားတို့ကိုလည်း မှတ်တမ်းထဲထည့်ပါ။ ဤနည်းဖြင့် ဘာကြောင့်ရလဒ်ကျဆင်းသလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းစရာမလိုဘဲ ရှာဖွေနိုင်သည်။
အလွတ်ကန်ချက်ကျွမ်းကျင်မှုသည် အားပြင်းခြင်းတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ တိကျမှုနှင့် ထပ်ခါတလဲလဲတည်ငြိမ်မှုတို့၏ ပေါင်းစပ်ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ပရိသတ်လမ်းညွှန်မှ ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ၂၀၂၆ ပွဲစဉ်သုံးသပ်ချက်များကို ဖတ်သည့်အခါ ကန်ချက်ရလဒ်သာမက အသင်း၏ တံတိုင်းဖွဲ့စည်းပုံနှင့် တိုက်စစ်သမားများ၏ ရွေ့လျားမှုကိုပါ နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ထိုအချက်များကို ရက် ၃၀ မှတ်တမ်းနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးမှသာ မည်သည့်ကန်နည်းသည် သင့်အတွက် အကျိုးရှိသလဲကို သိနိုင်မည်။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သင့်လေ့ကျင့်မှုအစီအစဉ်ကို တာဝန်ရှိစွာ စတင်ပြီး ရလဒ်များကို တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်အောင် ပြင်ဆင်ပါ။
မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
မေး: အလွတ်ကန်ချက်ဆိုတာ ဘာလဲ။
အဖြေ: အလွတ်ကန်ချက်သည် ပြိုင်ဘက်၏ ပြစ်မှုအပြီး ရရှိသော ဘောလုံးပြန်စတင်ကစားမှုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ကန်ချက်နှင့် သွယ်ဝိုက်ကန်ချက်ဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲနိုင်ပြီး၊ တိုက်ရိုက်ကန်ချက်သည် အခြားကစားသမားမထိဘဲ ဂိုးဝင်နိုင်သည်။ အိုင်အက်ဖ်အေဘီ စည်းမျဉ်းများအရ သွယ်ဝိုက်ကန်ချက်တွင် ဂိုးမဝင်မီ အခြားကစားသမားတစ်ဦး ထိရမည်။ ထို့ကြောင့် ကန်မည့်သူသည် ဒိုင်လူကြီး၏ လက်အချက်ပြမှုနှင့် ဘောလုံးတည်နေရာကို အရင်စစ်ဆေးသင့်သည်။
မေး: အလွတ်ကန်ချက်ကို ဘယ်လိုစလေ့ကျင့်ရမလဲ။
အဖြေ: ၁၈ မှ ၂၂ မီတာအကွာတွင် ဖြောင့်ကန်ချက် ၁၀ ကြိမ်စီဖြင့် စတင်ပါ။ ထောက်ခြေကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအကွာတွင်ထားပြီး ဘောလုံးအလယ်ပိုင်းကို ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းဖြင့် ထိပါ။ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်၊ တစ်ရက်လျှင် ၃၀ မှ ၄၅ မိနစ်အထိ လေ့ကျင့်ပြီး ဂိုးဘောင်အတွင်းဝင်နှုန်းကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ အခြေခံတိကျမှု ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်ရောက်မှ လှည့်ကန်ချက်ကို ထည့်သင့်သည်။
မေး: အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ချက်နဲ့ ဖြောင့်ကန်ချက် ဘာကွာသလဲ။
အဖြေ: ဖြောင့်ကန်ချက်သည် မြန်နှုန်းနှင့် အားကို ဦးစားပေးပြီး အတွင်းဘက်လှည့်ကန်ချက်သည် ဘောလုံးလမ်းကြောင်းကွေးဝင်ရန် ဘေးဘက်ထိမှတ်ကို အသုံးပြုသည်။ ၂၀ မှ ၂၅ မီတာအကွာတွင် တံတိုင်းကိုကျော်ပြီး ဂိုးထောင့်သို့ ဝင်စေလိုလျှင် လှည့်ကန်ချက်က အသုံးဝင်နိုင်သည်။ သို့သော် လှည့်အားများလွန်းလျှင် မြန်နှုန်းကျပြီး ဂိုးမရောက်နိုင်သဖြင့် အကွာအဝေးနှင့် လေတိုက်ရာဘက်ကို ထည့်တွက်ရမည်။
မေး: အလွတ်ကန်ချက် အမြဲအမြင့်လွန်နေပါက ဘာလုပ်ရမလဲ။
အဖြေ: ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘောလုံးအပေါ် အနည်းငယ်ငုံ့ပြီး ဘောလုံး၏ အောက်ပိုင်းကို အလွန်နက်နက်မထိပါနှင့်။ အမြင့်လွန်ခြင်းသည် ခေါင်းကိုစောစောမြှောက်ခြင်း၊ ထောက်ခြေဝေးခြင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက်နောက်ဆက်တွဲလွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်တတ်သည်။ ကန်ချက် ၁၅ ကြိမ်ကို အား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ပြန်လေ့ကျင့်ပြီး ဂိုးဘောင်အောက်ပိုင်းကို ရည်ရွယ်ပါ။ နာကျင်မှုရှိပါက နည်းစနစ်ပြင်ခြင်းထက် အနားယူခြင်းကို ဦးစားပေးပါ။
မေး: အလွတ်ကန်ချက်လေ့ကျင့်ရန် အထူးပစ္စည်းများလိုသလား။
အဖြေ: အစပြုရန် ဘောလုံး၊ ဂိုးတိုင် သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ရာအမှတ်နှင့် တိုင်းတာကြိုးတစ်ချောင်းလောက် လုံလောက်သည်။ တံတိုင်းလေ့ကျင့်ရန် လူ ၃ ယောက်မှ ၅ ယောက် သို့မဟုတ် သယ်ဆောင်နိုင်သော လေ့ကျင့်ရေးအတားအဆီးများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဖုန်းကင်မရာဖြင့် ဘေးဘက်နှင့် ရှေ့ဘက်မှ ရိုက်ကူးလျှင် ထောက်ခြေ၊ ခေါင်းနှင့် ခြေထောက်နောက်ဆက်တွဲကို ပြန်စစ်နိုင်သည်။ ကိရိယာများထက် ကန်ချက်အရေအတွက်၊ ဂိုးဘောင်ဝင်နှုန်းနှင့် မှတ်တမ်းတင်မှုက ပိုအရေးကြီးသည်။
မေး: ရက် ၃၀အတွင်း အလွတ်ကန်ချက်တိုးတက်လာကြောင်း ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ။
အဖြေ: အကွာအဝေးတူ၊ ဘောလုံးအမျိုးအစားတူနှင့် လေ့ကျင့်ချိန်တူသော အခြေအနေတွင် ဂိုးဘောင်အတွင်းဝင်နှုန်းကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ပထမအပတ်နှင့် စတုတ္ထအပတ်တွင် ကန်ချက် ၆၀ စီပြုလုပ်ပြီး ရည်ရွယ်ရာအမှတ်ထိမှတ်၊ ဂိုးဝင်နှုန်းနှင့် အလွဲအကွာအဝေးကို မှတ်ပါ။ တစ်ကြိမ်တည်းရလဒ်ထက် လေ့ကျင့်မှု ၄ ကြိမ်၏ ပျမ်းမျှကို သုံးပါ။ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်မှ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်သို့ တက်လာလျှင် အခြေခံတိကျမှု တိုးတက်လာပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။